Van bontmantel tot clutch

Bontmantel krijgt tweede leven

Echt bont is een onderwerp waar veel discussie over is geweest en eigenlijk nog steeds een actueel onderwerp is. Dat komt natuurlijk door het hoge dierwelzijnsgehalte.

Ik heb een blog geschreven over bont en hoe we daar de afgelopen decennia mee om zijn gegaan. Die kun je hier lezen.

Ik ben geen voorstander van de bontindustrie en ik ben een echte dierenvriend. Doden alleen om de vacht vind ik echt geen goed idee. Huiden, vacht zijn in de meeste gevallen een restproduct van de slacht, en dat is mooi omdat we daarmee zoveel mogelijk gebruiken. Maar tot de jaren 70 was het heel normaal om in een bontmantel te lopen. En het zomaar weggooien van dit materiaal vind ik ook geen goed idee.

Bontmantels een ruime keus

Ik kreeg een stuk Persianer bont, waar ik graag een mooi verhaal met je over deel.

Persianer bont werd heel veel gebruikt in de mode-industrie. Bontmantels van Persianer of Breitschwanz werden veel verkocht. Het is een van de duurste bontsoorten. Als je op Marktplaats kijkt vind je een ruime keuze aan bontmantels. Ze worden verkocht, omdat niemand meer in een bontmantel loopt hier in Nederland. Na de opkomst van het Anti Bont Comité in 1982 kon je niet meer de straat op zonder de kans te lopen dat je jas besmeurd werd met verf.

De krullen van dit bont zijn zeer specifiek voor dit Persianerbont.

De krullen van dit bont zijn zeer specifiek voor dit Persianerbont.

Van oma naar…

En dus zitten we met heel veel bontmantels die in de kast hangen en waar niets meer mee gedaan wordt, maar ja weggooien is ook geen optie.

Zo ook mijn buurvrouw die naar mij toekwam, omdat ze natuurlijk weet dat ik tassen maak. Haar oma had vroeger zo’n Persianer zwarte bontmantel. Later wilde haar moeder de jas graag dragen, maar zij was langer en veel smaller dan haar moeder. En dus moest de jas vermaakt worden. Van lang en breed werd het een kort en smalle jas. De stukken bont die overbleven na het vermaken lagen al tijden in de garage. Weggooien kon ze niet. En zo kwam het dus bij mij terecht.

Clutch van Persianerbont

Ik zag er meteen een mooie clutch in en bedacht dat ik die dan voor mijn buurvrouw zou maken. Want ja hoe bijzonder is het dat de bontmantel van je oma, later werd gedragen door je moeder en jij daar nu een tas van hebt? Ik vind het een geweldig verhaal. Ze is er zo blij mee dat ik nu de mantel van haar heb gekregen en daar nog meer tassen van kan maken.

Het is een mooie bestemming voor bont dat er toch al is en waar je vaak een bijzondere herinnering aan hebt.

Heb jij nog een bontmantel van oma of je moeder op zolder liggen? Wat zou jij ermee doen?

De clutch gemaakt van het restant van de bontmantel van oma.

De clutch gemaakt van het restant van de bontmantel van oma.

Wat is Persianer precies?

Persianer of astrakan is een kortharig bont dat sterk krullend kan zijn, maar kan ook een platte krul kan hebben. Het is in de bruine en zwarte tinten meestal geverfd. Het is afkomstig van het vijf tot tien dagen oudlam van het Karakoel schaap. Als het lam al binnen 48 uur geslacht is heet het Breitschwanz.

De volwassen Karakoel schapen hebben een vacht van dikke, rechte wol. Bij hun geboorte hebben de lammeren fijne, glanzende zwarte krulletjes. Na enkele dagen verdwijnen die en krijgt het lam een stuggere, grijze vacht. De lammetjes worden binnen 48 uur geslacht, zodat de vacht nog niet stug en grijs geworden is.

Karakoel schapen leven in grote gebieden

De Karakoel schapen komen oorspronkelijk uit Azië, maar zoals met zoveel dieren hebben ze zich verspreid, al dan niet met hulp van de mens, over een flink aantal landen. Na een eerste verspreiding naar Syrië, Israël en Egypte belandde dit schapenras, samen met herders uit het aan het Turks verwante taalgebied, in Oezbekistan. Daar werd de kweek verder uitgebouwd in de emiraten Chiva, ten zuiden van het Aralmeer, en Boekhara, meer oostelijk. Later nog verspreidden de kuddes zich naar Turkmenistan, Kazakstan en Tadzjikistan. Maar ook naar Namibië. Het Karakoel schaap kan goed tegen leven in droge gebieden.

Nepbont wordt steeds populairder.

Nepbont wordt steeds populairder.

Echt of nep bont, hoe bont wil je het hebben?

Een reis door de ontwikkeling van echt bont naar de nieuwe hype

Nog tot in de jaren zestig van de vorige eeuw vonden de meeste mensen het dragen van bont heel normaal. Vanaf de jaren tachtig is het dragen van bont over het algemeen not done.

Dragen van bont in opspraak

Vanaf de jaren zeventig van de twintigste eeuw begint het dragen van bont meer en meer in opspraak te raken. Dat heeft verschillende redenen, maar komt vooral door de aandacht voor economische groei en welvaart. Door het rapport van de Club van Rome uit 1972 is het besef gegroeid dat we niet ongestraft de aarde kunnen plunderen. Niet dat de Club van Rome zoveel met dieren ophad, maar het werd wel steeds duidelijker dat we zo niet door konden gaan met onze mede-aardbewoners en onze grondstoffen.

Hoe kwam het dan zover dat we massaal in opstand kwamen tegen bont? Twee woorden, televisie en zeehonden.

Opeens zagen we hoe wij mensen tekeergingen tegen die lieve baby zeehonden. Gewapend met knuppels werd er jacht gemaakt op babyzeehondjes. Ik denk dat we ons allemaal de beelden nog wel herinneren. Ik wel in ieder geval, hartverscheurend.

En niet alleen zeehonden, maar ook andere dieren werden gedood voor hun huiden. In 1982 werd daarom het Anti Bont Comité, de voorloper van Bont voor Dieren opgericht.

Bontbranche en open dagen

Midden jaren ‘80 begint de bontbranche met positieve campagnes. In 1983 werd het Nederlands Bont Instituut opgericht om tegenwicht te bieden aan de antibontbeweging. Zij vonden het dragen van bont verantwoord omdat de huiden van lammeren, geiten en konijnen restproducten zijn van dieren die voor vleesconsumptie worden gebruikt. En de huiden van muskusrat, wasbeer en opossum zijn een product van plaagbestrijding. Blijft nog de pelsdierhouderij.

Door open dagen te houden wilden ze bezoekers laten zien dat het er in pelsdierenhouderijen goed en netjes aan toe gaat. Makkelijk was dat niet, ik weet het van mezelf, het negatieve beeld zit er stevig in en het houden van dieren in kleine kooitjes vind ik nog steeds niet kunnen.

Toch komt er een kentering. Uit opinieonderzoek, uitgevoerd door Maurice de Hond in januari 2006, bleek dat een ruime meerderheid van de Nederlanders het dragen van bont prima vindt, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan.

Verbod op fokken voor bont

Het fokken van dieren voor hun pels wordt door steeds meer landen verboden. Nederland was in 2013 het vierde land — na het Verenigd Koninkrijk in 2000, Oostenrijk in 2004 en Kroatië in 2008 — dat een verbod op pelsdierhouderijen invoerde, dat overigens ingaat vanaf 2024. Alleen nertsbont wordt hier nog geproduceerd (het houden van chinchilla’s en vossen voor hun pels is sinds 2008 verboden). Volgens dierenrechtenorganisatie Bont voor Dieren zijn er nog 140 fokkerijen en zo’n 5 miljoen nertsen in Nederland, al het bont belandt in de mode-industrie. Dat maakt ons na Denemarken de grootste producent in Europa.

Nepbont ziet er als echt uit, het onderscheid is haast niet meer te zien.

Nepbont ziet er als echt uit, het onderscheid is haast niet meer te zien.

Geen dierenleed met nepbont

Stoppen met bont levert goede pr op. Dat weet Burberry als geen ander. Afgelopen juli werd het Britse modehuis online aan de schandpaal genageld toen bekend werd dat het vorig jaar voor 28,6 miljoen Britse pond aan onverkochte producten had verbrand. Daar heb ik nog een post op facebook over gemaakt. Nog geen anderhalve maand later was daar opeens de belofte met bont te stoppen.

Maar hoe duurzaam is het alternatief?

Nepbont bestaat uit een mix van modacrylvezel, acryl en polyester: synthetische vezels die voortkomen uit chemische processen en amper biologisch afbreekbaar zijn. Dat grijpt de bontindustrie aan om terug te slaan met een campagne waarin nepbont wordt weggezet als enorm vervuilend, en echt bont juist als duurzaam. Zo hing er eerder deze maand nog een metershoog billboard op Times Square in New York met de tekst: „What animal activists won’t tell you: fake fur is plastic. Fake fur harms oceans. Don’t fake it. Go real.” De industrie lanceerde fakefurfacts.com, waarop staat dat nepbont barst van de chemicaliën en medeverantwoordelijk is voor de plasticsoep in de oceaan.

Beide partijen staan dus lijnrecht tegenover elkaar. En echt duidelijk welke het minst vervuilend is, is mij nog steeds niet duidelijk. Een ding is wel duidelijk dat je met nepbont geen dierenleed veroorzaakt.

Dit laatste deel over nepbont komt uit het NRC het hele artikel is hier te lezen.

Monique
Ik zou het heel leuk vinden als je reageert op dit bericht! Vul even onderstaande gegevens in.

Leuk te leze Gabrielle! Maar bij het Leger des Heils is het natuurlijk ook in goede handen. Monique


Je hebt helemaal gelijk dat weggooien ook zonde is en het is een mooi alternatief dat je biedt. Een paar jaar terug hebben wij de bontmantels van mijn oma maar aan het Leger des Heils gegeven. Nu ik jouw oplossing zie …. Dank ook voor de uitleg en historie over bont! Gabrielle

Archief

Gratis E-book ‘Welke tas past het beste bij jouw figuur’

Gratis catalogus Hip tassen 2018

Catalogus Hip tassen juni 2018

2018-11-26T15:01:12+00:00oktober 2018|